Agile kon WIA-fiasco UWV voorkomen
Agile kon WIA-fiasco UWV voorkomen - Het mislukken van het Wia-project bij het UWV was te voorkomen. De tweeënhalf jaar ontwikkelwerk, à 87 miljoen euro, duurde te lang en leverde pas tegen het einde iets op. De agile-methode voor softwareontwikkeling had kunnen helpen.
Een mooie kop in de Computable natuurlijk, en een bewijs dat Agile nu echt mainstream aan het worden is. Maar de opmerking is wel in de categorie: "Als we meer gescoord hadden, dan hadden we wellicht gewonnen."
UWV is natuurlijk bij de start van het WIA project wel gewezen op de risico's, en er zijn zeker mensen geweest die het toverwoord 'Agile' 2 jaar geleden al riepen. Maar je kunt een olifant niet zomaar leren dansen.
De meeste grote overheidsopdrachten zijn bij uitstek waterval vanwege twee belangrijke redenen. Ten eerste zijn de eisen van een aanbesteding echt funest voor een project aangezien alle parameters van de Iron Triangle (tijd, resources, scope) worden dichtgetimmerd. Terwijl iedereen weet dat op die manier geen enkel software development project van een beetje omvang enige kans van slagen heeft (Chaos Report, Standish).
Ten tweede worden overheidsprojecten bijna zonder uitzondering geleid door externe partijen. Wie heeft er niet meerdere malen in een meeting gezeten, en geconstateerd dat niemand van de aanwezigen van de 'klant' was? Hiermee is iedere echte verantwoordelijkheid ver te zoeken. De enorme belangen van leveranciers van hard- en software manifesteren zich in risicomijdend gedrag, waarin de klant wordt gehouden aan de letter van de aanbesteding, en alle wijzigingen (later) in rekening worden gebracht.
Agile zou wel degelijk helpen, maar vergeet niet dat Agile een denk- en werkwijze is, die veel vergt van een organisatie. Het allerbelangrijkst zijn visie en commitment, vanaf de top. Dan volgt op mandaat om daadwerkelijk 'business value' leidend te laten zijn voor keuzes. En een inspirerende omgeving waarin het team zich kan richten op het realiseren van werkende software.
Om de olifant te leren dansen, is een kritische herevaluatie van (europese) aanbestedingsregels nodig. Dan pas kan de overheid zich gaan richten op ontwikkelen van een model waarin leveranciers kunnen worden afgerekend op hun (iteratieve) resultaten. Deze resultaten scheppen op hun beurt weer de verplichting bij de opdrachtgever om hun visie te toetsen, en de regie echt in handen te krijgen. Dan kan ook de overheid een aantrekkelijke werkgeven worden voor gedreven ontwikkelaars en testers. Dan kan het misschien nog wel 's voor Agile doorgaan.
- MichaelFranken's blog
- Login or register to post comments
UWV en Agile
Hoi Michael,
Bedankt voor je genuanceerde reactie.
Je zult begrijpen dat ik mij als UWV medewerker* en ex-WIA projectlid wel uitgedaagd voel om op alle artikelen (en de reacties daarop) over het WIA debacle te reageren. Zoveel onzin maar ook wel enige juiste deelconclusies werden gedebiteerd. En meningen die recht tegen over elkaar staan. Om het ene moet ik glimlachen, het andere schateren en van weer een ander moet ik wel even slikken.
Nu Agile als ongeleid projectiel afgeschoten wordt op het WIA project in Computable kan mij eigenlijk niet meer afzijdig houden van deze publieke discussie.
Maar omdat ik in een blog of reply erop nooit een volledig beeld [dat dan ook maar slechts mijn beeld is] kan schetsen van de probleemkluwen waarmee het WIA project te maken had, doe ik het toch maar niet. Ik ben niet van het motto: niet geschoten is altijd mis……
Want dan zou ik dezelfde bijziendheid ten toon spreiden die ik in feite anderen verwijt, bij het noemen van oorzaken en gevolgen. En ik moet opmerken dat over de officiële verklaring(en) van UWV ruim een week is nagedacht, 5 dagen lang met een grote groep directeuren/RvB over alle woorden gewikt en gewogen is en vervolgens als mantra is ingestudeerd door onze persvoorlichters. Je weet wel wat dat betekent.
Ik zie dat na een artikel of 5, met de vele reacties erop, een behoorlijk deel van de oorzaken van het WIA debacle boven water komen.....en dat is zo geweldig mooi.
Debatteren over kwesties vanuit verschillende disciplines, ervaring en karakters, kan heel goed alle (direct relevant of niet) blikvelden naar boven brengen die ons dichter brengen bij de redenen achter de redenen. En als we er dan nog van leren ook; het leven (bij UWV) zou een feest worden.
Overigens kan de wijze waarop de projecten bij UWV daadwerkelijk worden aangevlogen en het gebrek aan een méér Agile paradigma echt wel als één van de manco’s worden beschouwd. Soms lacherig, maar met een zeer ernstige bedoeling, roep ik hier regelmatig dat wij de methodieken PINO, en RINO toepassen. Respectievelijk zijnde “PRINCE II in name only” en “RUP in name only”. Want ook deze methodieken kunnen, in combinatie met andere methoden en denkramen én mits goed toegepast, tot een grote mate van agility kunnen leiden.
Tot nu toe mis ik nog enkele oorzaken/redenen. Ik vermoed dat ook die in de loop van de tijd wel door iemand worden ‘ontdekt’.
Waar ik op hoop is dat een of de andere manager hier Agile niet als panacee van alle problemen gaat zien en enkele ‘instrumenten’ in afzondering gaat toepassen zodat we vervolgens over UWV AINO beschikken.
You know: AINO, being Agile in name only….
Dat zou ik dan zo jammer vinden; voor de Agile wereld dan, hè. Mainstream worden met bad publicity. Of dat goed is, ik denk het nie.
Let's make our world more agile!
Mary
* maar niet lang meer