Agile Springboard 3/6

Iteratief werken wordt vaak verward met incrementeel werken. Het verschil laat zich nog het best illustreren met het maken van een schilderij. Als je dat incrementeel zou aanpakken dan zou je bijvoorbeeld eerst het linkerdeel schilderen gevolgd door het middenstuk en het rechterdeel. Maar als je dat iteratief zou doen dan maak je eerst een pentekening die je invult en nog verder invult. Eén keer raden hoe dat in het echt werkt...

Dé manier om iteratief te werken is door middel van timeboxing. De achterliggende gedachte daarbij is Parkinson’s wet dat werk de neiging heeft de ervoor beschikbare tijd te vullen. Als je de hoeveelheid tijd en geld voor het werk fixeert, creëer je een vaste hoeveelheid tijd: de timebox. Binnen de timebox werk je een van tevoren vastgestelde takenlijst af. Een taak is pas klaar als hij 100% klaar is, niet als je er nog maar heel weinig voor hoeft te doen en echt bijna klaar bent. Bekijk voortdurend of je voldoende voortgang boekt en pas je planning daaraan aan. Niks nieuws eigenlijk dus!

Om te kunnen timeboxen moet je eerst een aantal zaken voorbereiden.

• Stel een lijst op van alle requirements.
• Prioriteer die lijst door voor ieder item vast te stellen of het om een must-have, should-have, could-have of wont-have requirement gaat.
• Bepaal het aantal functiepunten of complexiteitspunten voor ieder item op de lijst.
• Deel de lijst op in blokken samenhangende functionaliteit van min of meer gelijke omvang.

Het lastige daarbij is het weerstaan van de verleiding om op te houden met nadenken en alleen de must-haves in te plannen, waardoor je slack direct uit het project is en je dus meteen weet dat je gaat falen. Vuistregel: plan 60% must-haves, 20% should-haves en 20% could-haves.

Als je de lijst eenmaal hebt. En je bent blijven nadenken, dus je hebt 60-20-20 gepland, dan stel je een team samen om de werkpakketten uit te voeren. Terwijl het team zich door de takenlijst heenknaagt, houd je bij hoeveel tijd ze kwijt zijn per complexiteits- of functiepunt en extrapoleer je die meetgegevens in je planning. Aan het eind van een iteratie bekijk je the good, the bad en the ugly, dat wil zeggen wat je moet blijven doen, wat je moet verbeteren en waar je mee moet ophouden. Op basis van je meetgegevens en de evaluatie pas je de planning aan. Let wel op dat je niet voor de verleiding bezwijkt om alles wat je niet af hebt in de volgende timebox te mikken. Als je 15% of meer dreigt uit te lopen, moet je een project heroverwegen. Ook als het een agile project is.